Het Staatsblad van 7 december 2009 publiceert de benoeming tot Minister van Staat van Karel baron Poma.

In 2005 werd Karel Poma, geboren op 14 maart 1920, reeds in de adelstand verheven, zodat de ultieme genoegdoening van een benoeming tot Minister van Staat voor Karel door niemand meer werd verwacht.

Men wordt namelijk nooit Minister van Staat zonder een achterliggend motief!

Om net voor zijn negentigste verjaardag deze benijdenswaardige titel nog te bekomen moet men toch “van goeden huize” zijn.

De kernvraag is: wat bezielde Guy Verhofstadt, het zijn immers de partijvoorzitter die de Minister van Staat (laten) benoemen, om net voor het einde van zijn voorzitterschap deze bejaarde politicus aan de titel te helpen?

De oorzaak weer eens bij De Loge zoeken is waarschijnlijk een erg rechtse en katholieke bezigheid. Immers Guy Verhofstadt is weliswaar tot deze broederschap toegetreden maar tot de reguliere tak ervan, Karel baron Poma daarentegen startte aanvankelijk bij De Loge “Les Elèves de Themis, Anvers”, schakelde over naar “Het Truweel”, beiden Grootoosten, om uiteindelijk bij “Trigonum Antwerpen” terecht te komen zijnde de Groot Loge.

De band van de broederschap zal dus wellicht niet de oorzaak zijn van de benoeming.

In zijn beschouwing vooraf verwees De Standaard naar de hand en spandiensten die Karel baron Poma verleende als voorzitter van de zogenaamde Statutaire Commissie van de VLD.

Onder zijn “kundige” leiding werden immers verschillende VLD’ers buitengekieperd. Baron Poma krijgt echter te veel eer wanneer ook de scalp van Jean Marie Dedecker aan hem wordt toegedicht, dit is het werk van die andere broeder en opvolger van Poma als voorzitter van de statutaire commissie: Willy Declercq.

Met Leo Goovaerts de gewezen penningmeester en senator heeft de nieuwe Minister van Staat echter veel meer te maken.

De relatie tussen Poma en Goovaerts was enigszins verzuurd omdat Leo Karel verweet hun vriend Ward Beysen te hebben gedumpt toen die de VLD verliet.

Het incident tussen Leo Goovaerts en Guy Verhofstadt bracht hier echter op een merkwaardige wijze verandering in.

Leo Goovaerts eiste immers de 50.000 Euro die hij, in tempore non suspecto, geleend had aan Verhofstadt terug. Leo trok naar de rechtbank en vroeg niet alleen de hoofdsom maar ook de niet onaardig opgelopen interesten.

Toen Verhofstadt enigszins panikeerde omtrent deze eis trad Karel Poma, toen nog geen baron of Minister van Staat op als bemiddelaar.

Uiteindelijk kon hij een typisch akkoord a la Verhofstadt bereiken: Goovaerts zou afzien van zijn procedure en Verhofstadt zou Goovaerts Koninklijk Commissaris maken van één of andere hervorming in België.

Ondanks alles toch nog naïef zette Leo Goovaerts zijn akkoord op papier en overhandigde dit aan Karel Poma met de uitdrukkelijke voorwaarde dat deze dit document pas aan Verhofstadt mocht overhandigen wanneer alles in “kannen en kruiken” was, met andere woorden wanneer ook de belofte van Verhofstadt op één of andere tastbare manier was vastgelegd.

Poma, overmoedig, “overtuigd” door Verhofstadt .. wie zal het zeggen, overhandigde het document bijna onmiddellijk aan “de blauwe dictator”. Deze laatste liet er uiteraard geen gras over groeien en bezorgt het papier via zijn advocaat aan de rechtbank.

Gevolg: de eis van Goovaerts om zijn geld terug te krijgen is naar de vaantjes.

Karel Poma, die vroeger reeds was voorgesteld om tot de adelstand te worden verheven maar door de toenmalige Eerste Minister van liberale huize werd tegengehouden, wordt van zodra Karel De Gucht Minister van Buitenlandse Zaken is baron.

Leo Goovaerts kan uiteraard fluiten naar zijn Koninklijk Commissariaat, of had hij werkelijk gedacht dat de grote denker voor één keer een belofte zou houden!

In een woedebui schrijft Goovaerts trouwens dit alles naar de advocaat van Verhofstadt, deze laatste vindt dit geen reactie waardig.

Maar zoals gebruikelijk komt de kat toch nog op de koord: Leo Goovaerts gaat in beroep tegen het vonnis waarin geacteerd werd dat hij afstand neemt van zijn vordering.

In de besluiten die op papier tussen de partijen worden uitgewisseld in het kader van deze procedure wordt gevraagd dat Karel baron Poma als getuige zou worden gehoord, hierop wordt gereageerd dat Karel Poma gezien zijn hoge leeftijd zich waarschijnlijk niet veel meer zou kunnen herinneren zodat het niet aangewezen is om hem als getuige op te roepen.

Zou het nu echt waar zijn dat Verhofstadt net voor zijn afzwaaien als voorzitter van de VLD toch nog Karel baron Poma tot Minister van Staat heeft benoemd om zeker te zijn en alle risico’s uit te sluiten?

Hugo Coveliers
Onafhankelijk senator